Muzyka jako pamięć i hołd

W 70. rocznicę Poznańskiego Czerwca Filharmonia Poznańska proponuje wieczór, który łączy historię z wielką symfoniką. Koncert „Rozstrzelano moje serce w Poznaniu” nie będzie jedynie rocznicową uroczystością, jednak ma szansę stać się wydarzeniem o dużej sile emocjonalnej. Program ułożono tak, by prowadził słuchacza od intymnej zadumy do dramatycznego finału, dlatego całość zyskała wyraźny, narracyjny kształt.

Poznański Czerwiec 1956 pozostaje jednym z najważniejszych znaków oporu wobec komunistycznej przemocy. W efekcie koncert przybiera formę muzycznego requiem dla tych, którzy wyszli na ulice w obronie godności, wolności i sprawiedliwości. Co więcej, zestawienie polskiej klasyki z Beethovenem pozwala spojrzeć na tamte wydarzenia szerzej: jako na część uniwersalnej opowieści o walce człowieka z losem.

Program zbudowany na emocjach

Wieczór otworzy Etiuda b-moll Karola Szymanowskiego w orkiestrowym opracowaniu Grzegorza Fitelberga. To utwór pełen melancholii i skupienia, dlatego dobrze ustawia ton całego koncertu. Jego liryzm nie dominuje, lecz raczej wprowadza słuchacza w stan uważności, a ponadto podkreśla charakter rocznicowego wspomnienia.

Następnie zabrzmi II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 Henryka Wieniawskiego. To dzieło, które łączy wirtuozerię z głęboką śpiewnością, dlatego tak mocno działa również poza stricte koncertową salą. W wykonaniu Zofii Anny Olesik utwór może zyskać świeżość i młodzieńczą energię, a jednocześnie zachować elegancję właściwą polskiej szkole skrzypcowej. Warto dodać, że artystka jest związana z Poznaniem i w 2025 roku zdobyła pierwszą nagrodę w XI Ogólnopolskim Konkursie Skrzypcowym im. Zdzisława Jahnkego.

Beethoven w rocznicowym świetle

Kulminację wieczoru przyniesie V Symfonia c-moll Ludwiga van Beethovena. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł w historii muzyki, jednak jego siła nie wynika wyłącznie ze słynnego motywu otwierającego. Beethoven buduje tu opowieść o napięciu, oporze i zwycięstwie, dlatego symfonia tak dobrze wpisuje się w pamięć o Poznańskim Czerwcu. W tym kontekście jej dramatyzm nie brzmi jak abstrakcyjna wielka forma, lecz jak muzyczny zapis zbiorowego doświadczenia.

Z kolei sam wybór tego utworu nadaje koncertowi wymiar symboliczny. W rezultacie finał nie zamyka wieczoru w tonie patosu, lecz otwiera przestrzeń do refleksji nad ceną wolności i siłą wspólnoty. To właśnie w takich chwilach muzyka klasyczna przypomina, że potrafi mówić o sprawach historycznych z niezwykłą precyzją i emocjonalną głębią.

Wykonawcy i interpretacja

Na estradzie pojawią się Zofia Anna Olesik jako solistka, Łukasz Borowicz jako dyrygent oraz Orkiestra Filharmonii Poznańskiej. Taki skład budzi duże oczekiwania, przede wszystkim ze względu na doświadczenie Borowicza w repertuarze symfonicznym i jego umiejętność budowania szerokich, dramaturgicznych łuków. Co więcej, orkiestra gospodarzy ma naturalną więź z miejscem i tematyką koncertu, dlatego może nadać całemu wydarzeniu szczególną intensywność.

Tego typu program wymaga nie tylko technicznej precyzji, lecz także wyczucia proporcji. Etiuda Szymanowskiego potrzebuje subtelności, Wieniawski – energii i liryzmu, a Beethoven – wyrazistej architektury. Jeśli wykonawcy znajdą wspólny język, wieczór może stać się czymś więcej niż rocznicowym gestem: może przeobrazić się w pełnokrwistą muzyczną opowieść o pamięci.

Koncert, który zostaje w myśli

„Rozstrzelano moje serce w Poznaniu” zapowiada się jako wydarzenie, które łączy artystyczną rangę z historyczną odpowiedzialnością. Jednak jego największą wartością może okazać się nie sama monumentalność programu, lecz sposób, w jaki muzyka pozwoli przeżyć rocznicę głębiej i bardziej osobiście. Właśnie dlatego ten koncert warto potraktować jako spotkanie z historią opowiedzianą nie przez daty, lecz przez dźwięki.

Podsumowanie

Co: Koncert „Rozstrzelano moje serce w Poznaniu” z okazji 70. rocznicy Poznańskiego Czerwca 1956
Gdzie: Filharmonia Poznańska, Poznań
Kiedy: 28 czerwca 2026
Za ile: brak informacji o cenie