„Wrong Girls” – telepatia, fluorescencyjne shoty i problemy z czynszem

Nie każda historia o supermocach zaczyna się od laboratorium, tajnej organizacji albo kosmicznej katastrofy. Czasem wystarczy impreza, jedna pomylona walizka i dwie przyjaciółki, które od dawna powinny już „ogarniać dorosłość”, ale wciąż mają problem z punktualnym opłacaniem czynszu. Właśnie z takiego absurdalnego punktu wyjścia startuje „Wrong Girls” – zwariowana komedia science fiction o chaosie, przyjaźni i konsekwencjach wyjątkowo niefortunnej pomyłki.

Frankie jest chodzącym żywiołem. Impulsywna, nieprzewidywalna i wiecznie o krok od kolejnej katastrofy, potrafi zamienić zwykły wieczór w wydarzenie, o którym długo mówi cała dzielnica. Molly stanowi jej przeciwieństwo – ma talent kulinarny, bardziej praktyczne podejście do życia i prawdopodobnie jako jedyna z tego duetu pamięta, że rachunki same się nie zapłacą. Razem tworzą jednak zaskakująco zgrany tandem. Ich przyjaźń opiera się na wzajemnym ratowaniu się z kłopotów, spontanicznych decyzjach i przekonaniu, że każdy problem da się rozwiązać… najlepiej natychmiast i bez planu.

Punktem zwrotnym jest impreza, podczas której Frankie przez przypadek zabiera tajemniczą walizkę. Nie jest to jednak zwykły bagaż. W środku znajduje się eksperymentalna substancja, a bohaterki – zapewne kierowane ciekawością, głupotą albo po prostu brakiem rozsądku – wypijają fluorescencyjne shoty. Efekt okazuje się spektakularny. Dziewczyny zyskują zdolność telepatii, dzięki której mogą porozumiewać się bez słów. Jak łatwo przewidzieć, w ich wykonaniu supermoc nie służy do ratowania świata ani rozwiązywania globalnych kryzysów. Przynajmniej nie na początku.

Telepatia szybko okazuje się zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem. Frankie i Molly muszą zmierzyć się z cudzymi myślami, sekretami oraz emocjami, których nikt nie zamierzał wypowiadać na głos. Co więcej, ich nowa umiejętność obejmuje także… koty. Możliwość usłyszenia, co naprawdę myślą domowe pupile, brzmi jak spełnienie marzeń każdego miłośnika zwierząt, ale w świecie „Wrong Girls” staje się kolejnym źródłem absurdalnych komplikacji. Kocie myśli mogą być równie złośliwe, chaotyczne i bezlitosne jak ludzkie – a czasem nawet bardziej bezpośrednie.

Eksperymentalna substancja nie jest jednak jedynym problemem. Tropem zaginionej walizki ruszają duńscy gangsterzy. Ich misja jest prosta: odzyskać towar za wszelką cenę. Dla Frankie i Molly oznacza to koniec beztroskiego testowania nowych możliwości. Od tej pory muszą jednocześnie ukrywać się przed przestępcami, zrozumieć działanie telepatii i przeżyć codzienność, która już wcześniej przerastała je organizacyjnie.

„Wrong Girls” zapowiada się na film, który świadomie łączy kilka gatunkowych porządków. To komedia kumpelska, opowieść o nieudolnym wchodzeniu w dorosłość, lekko surrealistyczne kino science fiction i sensacyjna historia z gangsterami depczącymi bohaterkom po piętach. Największą siłą tej mieszanki może okazać się właśnie jej nieprzewidywalność. W jednej scenie dziewczyny próbują ustalić, jak uciec przed niebezpiecznymi przestępcami, w kolejnej prowadzą telepatyczną rozmowę z kotem albo zastanawiają się, czy nadprzyrodzone zdolności pomogą im wreszcie uporządkować życie.

Pod efektowną warstwą komediowego chaosu kryje się także pytanie o granice bliskości. Co dzieje się z przyjaźnią, kiedy nie można już niczego przemilczeć? Czy znajomość cudzych myśli rzeczywiście ułatwia relacje, czy przeciwnie – czyni je jeszcze trudniejszymi? Frankie i Molly będą musiały przekonać się, że prawdziwe porozumienie nie zawsze polega na tym, by słyszeć wszystko. Czasem ważniejsze jest to, by nauczyć się słuchać.

Fluorescencyjne shoty, gangsterska walizka, telepatyczne przyjaciółki i koty komentujące rzeczywistość z właściwą sobie pogardą – „Wrong Girls” ma wszystkie składniki bezczelnej, energetycznej i mocno odjechanej rozrywki. To film o tym, że dorosłość bywa trudna nawet bez pościgów i tajemniczych eksperymentów. A kiedy do problemów z czynszem dochodzą jeszcze nadnaturalne moce oraz żądni zemsty gangsterzy, najlepszym rozwiązaniem pozostaje trzymać się razem. Nawet jeśli żadna z bohaterek tak naprawdę nie wie, dokąd zmierza.