17 kwietnia 2026 roku o godzinie 19:00 na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu odbędzie się premiera spektaklu „Very Very Hamlet”, reżyserowanego przez Dominikę Knapik. To wyjątkowe wydarzenie teatralne, które w nietuzinkowy sposób interpretuje klasyczną tragedię Szekspira, łącząc gotycko-trashowe estetyki z performatywną refleksją nad ciałem i śmiercią.

Spektakl „Very Very Hamlet” to niekonwencjonalna kapsuła czasu, w której ciało Hamleta poddawane jest performatywnej sekcji zwłok. To swoista podróż przez różne wcielenia postaci, w której trup ściele się gęsto, a śmierć i życie przeplatają się w groteskowym, absurdalnym tańcu. Knapik i scenografka Patrycja Kowańska tworzą scenę jako palimpsest – miejsce, gdzie gesty, głosy i odgłosy są powielane, przetwarzane i odtwarzane, a aktorzy stają się zarówno pionkami, jak i szachownicą w teatralnej grze.

„Very Very Hamlet” to nie tylko reinterpretacja tragedii Szekspira, ale także refleksja nad kondycją współczesnego teatru i tożsamości. Spektakl nie rekonstruuje fabuły oryginału, lecz wyciąga bohatera z prosektoryjnej chłodni, sprawdzając, czy jeszcze można go zagrać. To funeralna petarda, w której patos miesza się z komedią, a współczesny język pasożytuje na klasycznej frazie.

Reżyseria: Dominika Knapik
Scenariusz: Patrycja Kowańska
Choreografia i koncept scenografii: Dominika Knapik
Dramaturgia, wideo: Patrycja Kowańska
Muzyka i udźwiękowienie: Szymon Lechowicz
Kostiumy: Klaudia Hegab
Reżyseria światła: Wolfgang Macher
Współpraca scenograficzna: Karolina Grygier
Asystentka reżyserki: Julia Sempołowicz
Inspicjent: Karol Gromek
Konsultacja szermiercza: Kamil Matusewicz

W obsadzie znaleźli się: Monika Roszko, Mariusz Adamski, Michał Kaleta, Ewa Szumska, Alan Al-Murthata oraz Kornelia Trawkowska.

Spektakl zostanie zaprezentowany w dniach 17, 18, 19, 21, 22 i 23 kwietnia 2026 roku. Bilety można rezerwować poprzez Biuro Obsługi Widzów, kontaktując się mailowo lub telefonicznie.

Premiera „Very Very Hamlet” to propozycja dla widzów poszukujących nowoczesnych, odważnych interpretacji klasyki, które nie boją się eksperymentów i groteski, jednocześnie zmuszając do refleksji nad uniwersalnymi tematami śmierci, tożsamości i przemijania.